MECNUN ETME

Gözleri sözlerinden güzel yar
Beni kendine aşık ettirme
Fırtınalara dayanmaz yüregim
İsyana belvursada sözlerim

Makberini bile kendi kazsa bedenim
Beni kendine aşık ettirme
Çünkü aşkı kaldırmaz yüregim


Sen leyla olda, beni mecnun etme

İSTANBUL

İstabulun başkadır geceleri
İstanbul gecelerinde yıldız gibi parlayan gözler gördüm
Gecelerin isyanını duydum, delice esen rüzgarını tattım
İstanbulun elinden şekeri alınmış çoçuk gibi, agladıgını gördüm
Şair ane söylenmiş bir dolu söz duydum
İstanbul gecelerinin aşık oldugunu gördüm , aşkıda gündüze
Ve bir fısıltı duydum, kavuşmayınca aşk sevda olur diye
Sordum kadim dostum geceye, neden gündüz diye
Cevap verdi, nedeni olursa sevda olmaz diye

BAŞLANGIÇ

Hayatın hancerini yedim yüregime
Zor olanın bitirmek oldugunu duydum, bi care dillerde
Son olmadan başlangıc olmayacagını öğrendim, diyar diyar her bir ilde
Gezmedim diyar diyar kaçtım, kendimden
Geçmişten kalan tek izim arkamdaki, gölgem
Geçmişe kalem cektim ölümden dönmeden önce
Ve dillere destan bi başlangıç olsun istedim, hayat bitmeden

GECE

Sanma gecenin ardında yine gece var
Gece olunca mutlak gündüze zaman var
Dikensiz yol görmedim, görene diyecek bir cift sözüm var
Sözüm özümdür,özümede bir sitem bocum var

Gözün görmediğini gönül görmez mi sandın
Ağlamayanın, derdi hiç yok mu sandın
Sandıklara saklı hiç günahım yok mu sandın
Şiir yazmayanın, gönlünde saklı sevdası yok mu sandın

Dermansız dert görmedim, arayıpta bulanı duymadım
duymasamda başkasının feryadı, hep duydum içimdeki feryadı
İçim dışım hep yalan, dolan, isyan, haykırış
son bulacağı yer bir damla göz yaşı bide kendime ayit mezar taşı

FERYAT

Kara tern deyip geçme
Her vagonun kendince vardır, bir feryadı bide sesi
Trenler durdukları zaman bir ses çıkarya
O ses duyan bi kulak için, bir feryattır
Birinci vagon sevdalıdır. çıkardığı ses sevdasındandır
Gezer diyar diyar, tek amaç gölüne sahip olan eş
İkinci vagon dertlidir,derdine isyanıdır çıkardığı ses
Gecenin karanlıgında hiç kimse ona olmaz eş
Ücüncü vagonda acı çeker, seside feryadının dışa vurmasıdır
Böyle sürüp gider hikayeleri.....
Lokomotifde insandır. bir ömür çeker sevdayı, derdi, acıyı

BİR ÇİFT GÖZÜM SÖZDE DOĞRULUKTUR ÖZÜM

Yazamazdım bu sevdan olmasa
Ağlayamazdım, gönlümde hasretin olmasa
Amaç seni bir defa daha görmek olmasa, hasta ruhuma yüklemem bu yükü
Ölemezdik, yaşam bedene ağır gelmese
Ve seni sevmezdim, aşık olduğun mevlam olmasa
Yüreğimde az biraz hüzün, bide sana bakmayan kıyamayan bir çift gözüm var.......

Bu aşk

Bu aşk
Varlık içinde yokluk yaşatıyor
Yaşamla ölüm arasında bir çizgi bırakmıyor
Ne güldürüyor, nede ağlatıyor
Acı çekmiyorum, ama ondanda kötü birşey
Ölüm bile dindiremez gibi geliyor
Neyim var bilmiyorum, ama yok olanı biliyorum
İki damla göz yaşı, bide mezar taşı

ÖLÜM

Ancak ölüm özler, beni
Çağırır, sesizliğe doğru
Bedenim, ruhumu özler
Kulaklarımda uğultu, yüreğimde özlem
Yelken açmışım, sonsuzluğa doğru
Cebimde sonsuzluğu gösteren, pusulam
Sırtımda taşıdığım ,sadece günah
Gözlerimde korku, yüreğimde hasret var
İnsan için hasret gibi, yar mı var

İKİ SEVDA

Bir gönülde iki sevda olmaz
Yanlışın doğrusu olmaz
Sevda bile yoktan var olmaz

ŞAİR DEĞİLİM

Ağlamanın günahı olmaz
Günahla sevap, aynı kesede durmaz
Dört duvar arasına bu acı sığmaz
Ben şair değilim, şiirlerimde kafiye olmaz

SEVDALIM DOĞAN GÜNEŞ

Dert ortağım, bir kalem bide kağıt
Bide sevdalım, doğan güneş
Unutmamak lazım, rüzgar ve ağıçın türküsünü
Ya benimle, sabırla sevdalımı bekleyen gece
Ben bir garip delioğlan, buda kadim dostum gece
Bide tabi sevdalım, doğan güneş

BUNUNDA VARDIR HİKMETİ

Kadri bilmeyen, bilmez kıymeti
Ağlayan gözlerin, vardır bir hikmeti
Hikmetinden sual olunmayanın yoktur, tek eşi

GELECEĞİN GEÇMİŞİ OLMAZ

Geleceğin geçmişi olmaz
Kanlı bülbül, kafese konmaz
Benim bedenim arşa sığmaz
Adaleti,arayan bulamaz

EZELE VE EDEBİYETE VASİYET

Söz verdim, ezele ve edebiyete
Söz verdim, yerin ve göğün malikine
Aldığım ne varsa, verdim
Çünkü söz verdim, sensizliğe
Söz verdim, ezelin ve edebiyetin yerin ve göğün malikine
Beni ben yapan herşeye, söz verdim
Yüreğimin yangınını bir ben, birde malik bilecek
Söz verdim, bu ateş senide yakmasın diye
Bu koru vermem eline yakar, narin bedenini
Bakma gözlerime söyleyem
Elimiz kalem tutsada yüreğimiz tutmuş nasır
Gözlerimiz ağlasada yüreğimiz olmuş bakır
Bilesin şunu ben sözverdim sensizliğe, sadece senin için
Tek vasiyetimdir; yazıla her bir taşa ne senle ne sensiz

ÖLMEDEN CENNET

Ölmeden cennete gitmek seni sevmek
Varlığın yokluğa bırakmadı bir yer
Ruhumun tek ilacı saçının bir teli
Aldığım her nefestesin
Varlığımın tek nedeni yokluğumun tek sebibi olacaksın

ALLAH KAVUŞMANIN KIYISINDA

Yürüyorum, at izinin, it izine karıştığı bu yollarda
Yüreğime saplanmış hançerin zehri akıyor içime, yakıyor bedenimi
Benliğimi kaybetmiş gibiyim, kötüsüde aramaktan yorulmuş gibiyim
Herkes bana bir ceylan yavrusuna baktığı gibi bakıyor, acınasıya
Saat 12'ye beş kala durmuş bir saat takıyorum kolumda
Uykusuz her geçe sabah ezeni nini gibi geliyor
Her kılınan namazın ardından azraili görüyorum, hazırlan dermişçesine
Hayatımın her gününü, durmuş saatim gibi yaşıyorum, ölüme beş kala
Ölümün hak olduğunu bilmek, boş olduğunu hatırlatıyor hayatın bana
Doğa yaşıyor bahar sevinçi, ben yaşıyorum son bahar hüznü
Nasıl yaşamayayım bu hüznü her yapılan günah biniyor sırtıma acıtıyor canımı
Hissediyorum günahların sinemdeki yükünü.......

Hayata isyan etmenin eşiğinde
Allaha kavuşmanın kıyısındayım......

KAFES

Ruh hasta, beden yorgun, gözler ve sözler sönük işte bu benim
Geçmişim yok gelecek zaten gelmeyecek
Her günüm ayrı bir isyan,işte bu benim
Gözlerim ağlamasada, yüzüm gülmüyor
Boş lakırtılarla geçiyor ömrüm
Ömür bir kafes bende içinde tutsak
Beni yaradan malik tutsak eden sensin
Seni sen olduğun için seven, tek insandan sana bir küçük lakırtı